

(Français, Espagnol, Polonais, Italien, Portugais)
Merci au Pasteur Mr Daniel Montbuleau
pour le travail de traduction
http://www.pasteurdaniel.com

Témoignage de Joël Maheut
Fais de l'Éternel tes délices,
Et il te donnera ce que ton cœur désire.
(Psaume : 37 / 4)
Je suis né dans un foyer où il y avait la crainte de Dieu, mais aussi la foi en lui. Il m’a donc été donné le privilège de grandir dans la connaissance de la Parole de Dieu.
Mes parents sont évangéliques et je fréquentais l’Assemblée Evangélique régulièrement avec eux.
Dans mon cœur, j’avais le désir de servir Dieu, mais mon jeune âge occultait les responsabilités d'un tel engagement. La rigidité de mon père dans mon éducation chrétienne m'a permis d'éviter les pièges de la vie.
Mon épouse était catholique, mais non pratiquante, (Puis il y a trente cinq ans de cela par mon témoignage, elle a accepté le Seigneur dans sa vie, puis passé par les eaux du baptême et baptisé dans l’Esprit le jour même) aujourd’hui, elle partage ma foi vivante en Jésus-Christ et vous verrez combien, elle est une femme d’une force exceptionnelle, c’est Dieu qui l’a préparée à ce qui allait nous arriver.
Je suis resté à l’écoute de la Parole de Dieu, jusqu’à l’âge de 34 ans puis des désaccords sont arrivés et je suis parti.
Je disais toujours que je retournerais dans l’Assemblée, mais que je n’étais pas prêt, que j’avais le temps. J'avais toujours un prétexte, une excuse, pas d’argent pour l’essence, vingt cinq kilomètres c’était trop loin, en fait des excuses totalement fausses. A cause de ma rébellion envers Dieu, j'entraînais ma famille dans un chaos spirituel inéluctable.
Cela a duré 20 ans.
20 années, pendant lesquelles je me suis permis de faire des choses les plus insensées, que je n’aurais jamais faites auparavant.
Pendant 18 années je me suis disculpé. Je me trouvais des prétextes, des raisons non fondées, entre autres que nous n’avions pas d’argent et pour cause, nous avions fait d’innombrables crédits. Nous étions arrivés à un tel point de surendettement que nous avions été obligés de nous mettre en banque de France. Nous possédions toutes les cartes de crédits qui existent!
Ah ! Nous en avions mais avec plus rien dessus, et quand il y avait un prélèvement, bien souvent, il servait à reboucher un autre. En effet, nous ne pouvions même plus régler les loyers de notre maison.
Mais pendant un temps, cela a changé, je me suis mis à faire de la vente directe : parfum, maquillage, bijoux, gastronomie, vêtements, etc., et plus je vendais, moins nous avions d'argent pour finir nos mois. Nous avions le porte monnaie complètement troué ! Cette situation alarmante m'a entraîné à deux périodes de deux années de chômage, j'étais déstabilisé, désorienté et l’indifférence s’installa dans notre foyer.
La période qui suit se situe de 2004 à 2005, période de la grande détresse :
J’ai sombré encore plus profondément dans l’alcool. Une bouteille de whisky ou de pastis ne me faisait pas peur en un apéritif. J’en étais arrivé à boire sans soif. Je vidais une bouteille de vin comme je vidais une bouteille d’eau et il m’en fallait toujours plus ! Un paquet de bière, je ne le quittais que quand je l’avais terminé. D’ailleurs tous les jours de repos que j’avais, ils étaient noyés dans l’alcool.
Je suis parti de la maison une semaine où j’ai vécu dans un bois, vivant comme une bête sauvage de champignons, d’herbes. Dormant à la belle étoile, subissant le froid et la pluie, etc. (sérieux) Aujourd’hui, en écrivant ces lignes, je pense au roi Nebucadnetsar (Livre de Daniel : 4 / 28-37).
Pendant cette crise, alors que j’étais toujours dans ce bois, je suis par deux fois allé à la ville qui se trouve à 8 kms. Deux fois j’ai donc fait l’aller-retour avec des petites chaussures. Si vous aviez pu voir les ampoules sous mes talons ! Je me punissais, je me haïssais, je voulais en finir et je me disais qu’avec ses efforts je ne tiendrais pas le coup. En effet, je suis asthmatique alors que d’habitude j’aurais craqué. Il m’était totalement égal de finir sur le bord de la route dans le fossé…
Là pas moyen… Dans ce bois fatigué, je me suis rendu chez un collègue de travail. A son insu, je lui ai volé un bon verre d’eau de javel car je voulais vraiment en finir et tous les moyens me semblaient bons. Puis je suis reparti dans mon bois.
Je l’ai bu ce verre mais croyez-moi, il ne faut pas le faire ! Je me suis retrouvé à l’hôpital avec de sérieuses remontrances et une drôle de voix. (Ma fille savait que j’étais dans ce bois et passait me voir, elle a vendu la mèche).
Je n’en suis pas resté là ! J’ai fait 4 tentatives de suicide, dont 2 ont véritablement failli réussir. Une fois, je suis arrivé à l’hôpital tout gris ! Et pendant une heure ce fut le branle bas de combat aux urgences (entre autre, ils font un travail pénible mais merveilleux, sinon, je ne serais pas là pour vous donner ce témoignage, croyez-moi !).
Des boîtes de médicaments entières étaient avalés, mélangés à l’alcool, seulement Dieu veillait et se servait de mon épouse. A chaque fois elle me tombait dessus, pourtant elle n’était pas à côté de moi quand je faisais cela, mais elle arrivait toujours au moment crucial.
Et c’était le retour à l’hôpital, une fois de plus et dans un sale état.
J’ai vu des psychiatres, des psychologues mais je n’ai pas suivi leurs recommandations.
Je suis reparti de la maison pendant trois semaines dans un foyer Coatel en disant que je voulais réfléchir, mais en fait, je suis parti sans raison car rien n'y faisait, ni ne changeait, j’étais toujours aussi mal dans ma personne.
Je ne savais vraiment plus où j’en étais… j’étais totalement à l’ouest.
Nous étions sous la menace d’une saisie de notre maison ayant 2 années de loyers impayés. Mon épouse a un grand mérite, car avec seulement 20 euros par semaine elle préparait les repas pour 7 personnes à la maison !
Dieu nous préparait le terrain et il peut en être exactement de même pour vous. Je ne le voyais pas. Il est réellement celui qui aplanit notre sentier. Il a un plan pour la vie de chacun d’entre nous, tout comme l’Écriture le dit (Prov. 16/9).
Mon épouse a repris à mon insu contact avec le pasteur de l’Eglise Evangélique mais également avec un autre pasteur que nous estimons beaucoup et qui se trouve à Étampes.
Elle y est allée plusieurs fois sans moi, puis réflexion faite je l’emmenais et l’attendais sur le parking. Je pensais à ce qu’allaient dire les gens. Le regard des uns et des autres me gênait, touché dans mon orgueil et mes préjugés, Il m’a fallu lutter très fort contre cette crainte qui m’envahissait à chaque fois.
Personne n'est venu me voir pour me forcer à entrer. Ce que je savais, c’est qu’ils priaient les uns et les autres pour moi. C’est donc ainsi que Dieu a fait Son œuvre dans ma vie. Ce qui avait été semé en moi durant toutes ces années ne demandait qu’à être raffermi !
Ainsi je remis pieds dans une Eglise Evangélique !
J'ai redécouvert la grâce infinie de Dieu manifesté en Jésus-Christ, son pardon immuable, j'avais remporté la victoire en mettant Jésus au centre de ma vie. Notre paix ne dépend pas des autres mais de nous-mêmes et de ce que nous voulons en faire !
J’aimerais vous raconter quelques unes des grâces qui nous ont été accordées, parce que si je suis retourné dans l’Eglise Evangélique, Dieu a manifesté à notre égard de bonnes et merveilleuses bénédictions.
Comme je l’ai écrit, je suis allé vivre au Coatel pendant trois semaines, de ce fait j’avais ouvert un compte bancaire à mon nom personnel.
J’avais de l’argent sur mon compte, mais le banquier refuse de m’en donner tant que le compte joint n’est pas régularisé.
Je le menace d’écrire au médiateur, ça lui passe au dessus de la tête. Alors choses dites égales choses faites (je n’avais rien à perdre).
Réponse du médiateur, il me renvoie sur la banque centrale qui me contacte pour un rendez-vous (je vous rappelle aussi que nous sommes en banque de France et de ce fait nous ne pouvons plus faire d’emprunt où que ce soit).
Le rendez-vous est pris puis la personne vient à la maison (nous sommes au bord du gouffre, à la limite extrême de tout perdre). Les convocations du tribunal commencent à tomber. Nous parlons et nous expliquons notre situation.
La personne nous dit qu’elle était venue avec déjà l’idée de racheter non seulement le crédit de notre maison mais aussi celui de toutes les cartes. Par la grâce de Dieu, deux mois après, non seulement tous nos crédits étaient réglés mais nous gardions aussi notre maison. Ce qui aux yeux de beaucoup étaient totalement impossible car tout présageait le contraire mais Dieu par cette personne a permis que tout soit sauvé !
Comme je l’ai aussi écrit, je suis asthmatique et souvent j’étais arrêté dans mon travail. Il m’arrivait depuis des années d’être en arrêt de travail pendant deux, trois, voir quatre mois. Depuis, en deux ans, je n’ai été arrêté que quinze jours et pour toutes autres choses.
Pour ce qui est de l’alcool, je ne bois plus. J’en ai été libéré de suite. Alors que je parlais avec un collègue de travail, il y a quelques jours, il me demandait si j’étais suivi, je lui ai répondu que non et que tout allait très bien, alors que lui a reconnu avoir besoin d’être suivi.
Quand Dieu pose Sa main, c’est une main puissante et guérissante. Comme j’aime à le dire, Dieu ne fait pas les choses à moitié.
Depuis longtemps je souhaitais offrir un beau cadeau à mon épouse et mes enfants mais pas moyen, même si aujourd’hui cela va nettement mieux, nous ne devons pas oublier que nous sommes gestionnaires de ce que nous recevons, aussi donc nous faisons attention.
Mais regardez La main de Dieu.
Sur une affiche dans l’usine où je travaille, alors que je passe devant tous les jours, je vois que la prime de transport que je perçois ne correspond pas au nombre de kilomètres que sont les miens. J’en parle et on me dit que l’on va mettre cela à jour. On me parle de rappel sur six mois et je me vois avec une petite somme à la fin du mois en plus sur mon salaire.
Seulement avec Dieu, c’est tout autre chose car Il ne fait pas les choses à moitié. Il m’a été fait un rappel de retard jusqu’à huit années en arrière. J’avais de quoi faire un beau cadeau à mon épouse bien-aimée et à mes enfants. N’est-ce pas merveilleux et cela ne m’a été permis qu’après trente années de vie commune !
Ce qui m’était impossible depuis plus de 36 années, s’est produit. Je me suis réconcilié avec mon père terrestre que j’avais rejeté suite au décès de ma mère.
Je suis aussi retourné faire la paix avec le pasteur qui a été la cause de mon départ, et cela 22 ans après.
Oui, je sais, j’ai la rancune tenace mais quand Dieu rentre véritablement dans une vie, je puis encore une fois vous assurer qu’Il ne fait pas les choses à moitié.
Vous m’auriez dit de le faire il y a trois ans, je vous aurais répondu certainement pas ! Je ne suis pas le responsable et c’est moi qui ai souffert de tout cela, nous n’en serions peut-être pas arrivés là.
En résumé, je suis en paix avec tous.
La chose la plus importante après mon retour en grâce aux yeux de Dieu, c’est le pardon de mon épouse et de mes enfants. Ils ont souffert durant des années de mon égoïsme, de mon ivrognerie. Je pourrais dire aussi de mes mensonges. J’ai tellement menti pour assouvir ma propre volonté. Leur pardon dans ce monde à mes yeux vaut aujourd’hui tout l’or du monde !
A présent, mon épouse ne marche pas devant moi pour me faire de l'ombre ou même derrière moi pour me pousser. Elle fait ce que toute femme devrait faire aujourd'hui, elle marche à mes côtés et d'un même pas, c'est formidable ! Nous ne sommes pas plus l'un que l'autre. Nous reprenons les décisions ensemble, ce qui n'était plus le cas depuis bien longtemps.
Après cela dites-moi que mon épouse n’est pas une femme merveilleuse et que mes enfants ne le sont pas non plus ? Mais Dieu est encore plus merveilleux !
Il est vrai que j’ai un fils qui ne me pardonne pas et franchement je le comprends. J’ai fait ce qui m’était possible pour trouver grâce à ses yeux. Je lui ai demandé pardon mais pour l’heure cela ne passe pas. Je prie pour que Dieu touche son cœur et je crois qu’Il le fera en Son temps, j’ai confiance en ce Dieu de l’impossible !
Ce qui me fait plus de mal encore, c'est que nous travaillons dans la même société, nous commençons aux mêmes heures et finissons aussi aux mêmes heures. Quand notre travail est terminé je le vois à la pointeuse et à sa voiture, mais son regard m'évite totalement.
L'apôtre Paul avait une écharde en son corps, à l'heure actuelle c'est la mienne, mais Dieu ne m'a pas encore dit : Ma grâce te suffit.
Alors je persévère dans la prière.
A toute cette patience, je dois ajouter celle des gens de l’usine et de la direction dans laquelle je travaille car ils en ont vu eux aussi !
Mais j’ai un Dieu encore plus merveilleux car Il m’a tout pardonné, il m'a tant donné et me donne tant encore et dans cette grâce qu’Il m’a accordée, Il a rétabli mon foyer !
Aujourd’hui, je suis dans l’Eglise Evangélique et tous nos problèmes sont résolus. Je n’aurais jamais été capable de pouvoir remonter d’un seul coup. J’ai essayé pendant des années sans la moindre réussite mais Dieu a fait Son œuvre et je ne peux que le glorifier !
Il y aura encore des problèmes. Cependant, nous ne sommes plus deux mais trois avec Lui, c'est ce qui fait toute la différence aujourd'hui.
Je ne pourrais jamais rattraper ce mal qui est passé mais je marche aujourd’hui en nouveauté de vie. Ma vie a totalement changé. Vous qui me lisez, je suis certain que vous pouvez vous aussi faire cette rencontre que j’ai faite avec Dieu. Pour moi, cela n’est qu’un renouveau, un nouveau départ, pour vous c’est peut-être la première fois que vous lisez un témoignage de ce que Dieu peut faire pour changer une vie.
Nous ne sommes peut-être pas dans les mêmes conditions. Laissez-moi vous dire que rien n’est impossible au Dieu que je connais. Ce qu’Il a été capable de m’accorder, je suis comme vous, je ne le méritais absolument pas et certainement encore moins que vous, puisque je l’avais laissé tomber.
Je puis vous assurer que c’est un Père Aimant. Il pardonne à celui qui vient à Lui sincèrement, sans excuses, sans faux prétextes ou faux fuyants. Soyez honnêtes avec vous-mêmes, avec Lui et vous verrez des choses merveilleuses s’accomplir dans votre vie !
Oui, la parabole du fils prodigue (Luc : 15 / 11-32) est une réalité que Dieu veut accomplir dans nos vies. Il suffit de le vouloir et d’accepter de Le laisser entrer.
Certains me diront peut-être, « oui mais vous, vous avez une connaissance des Écritures », c’est peut-être vrai mais ce n’est pas ce qui fait tout, croyez-moi !
Vous comme moi, nous avons notre part à faire. Nous avons des responsabilités que nous nous devons d’assumer mais il est un fait incontestable : c'est qu’avec Dieu tout est possible !
Aujourd’hui nous sommes membres d’une
Assemblée Evangélique
Nous voudrions terminer avec ce passage de la Bible :
"Nous savons du reste, que toutes choses concourent au bien de ceux qui aiment Dieu, de ceux qui sont appelés selon son dessein."(Romains : 8 / 28)
Joël Maheut
Version Espagnole
TESTIMONIO DE JOEL MAHEUT
Deliteate asimismo en JehovahY El te concedera las peticiones de tu corazon
( Salmos : 37 / 4 )
Naci en un hogar donde habia el temor de Dios pero tambien la fe en El. He tenido entonces el privilegio de crecer en el conocimiento de la Palabra de Dios.
Mis padres son evangelicos y frecuentaba la asamblea regularmente con ellos.
En mi corazon, tenia el deseo de servir el Señor pero mi edad joven ocultaba las responsabilidades de un tal compromiso. La regidez de mi padre en mi educacion cristiana me permitio evitar los peligros de la vida.
Mi esposa era catolica no practicante, hoy, comparte mi fe viva en Jesus Cristo y vereis cuanto es una mujer de una fuerza excepcional, es Dios que la preparo para todo lo que nos hiba a pasar.
He quedado a la escucha de la Palabra de Dios hasta los 34 años y por desacuerdos que llegaron, me fui.
Siempre decia que volveria a la iglesia pero que no estaba listo, que tenia el tiempo. Tenia siempre un pretexto, una excusa, no tenia dinero para la gazolina, 25 km, era muy lejo, en realidad, excusas totalmente falsas. A causa de mi rebelion hacia Dios, llevaba a mi familia a un caos espiritual ineluctable. Eso duro 20 años.
20 años mientras los cuales me permiti hacer las cosas las mas insensatas, que jamas ante las hubieras echo.
Mientras 18 años me disculpe. Me encontraba pretextos, razones no fundadas, entre otras que no teniamos dinero, y por supuesto, habiamos echo muchissimos creditos. Llegamos a un punto tal que fuimos obligados de meternos en el Banco de Francia. Teniamos todas las tarjetas.
Ah ! Si, las teniamos todas pero con nada dentro y cuando habia un retiro, muchissimas veces servia para ponerlo en otra cuenta. En efecto, no podiamos ni pagar los alquileres de nuestra casa.
Pero mientras un tiempo, eso cambio, me puse a hacer venta directa : perfumes, maquillage, joyas, gastronomia, ropas etc ….. y mas vendia, menos teniamos dinero para llegar al fin del mes. Teniamos el monedero con un agurero. Esa situacion alarmante me llevo a dos años de paro, estaba destabilizado, desorientado y la indeferencia se instalo en nuestro hogar.
El periodo que sigue se situa de 2004 a 2005 Cai muy profundamente en el alcohol. Una botella de whisky o de pastis no me asustaba para un aperitivo. Bebia sin sed. Vacia una botella de vino como vacia una de agua y siempre necesitaba mas. Un paquete de cerveza, no lo dejaba hasta que no estuviera vacio. Ademas, todos los dias de descanso que tenia, los pasabas con el alcohol.
Me fui de la casa una semana y vivi en un bosque, como un animal salvaje, de champiñones, de hierbas. Dormia a la bella estrella, con el frio, la lluvia etc ….. (en serio) Hoy, cuando escribo estas lineas, pienso en el rey Nebucadnetsar (Daniel : 4 : 28-37)
Mientras esa crisis, entonces que estaba aùn en el bosque, fui dos veces en la ciudad que estaba a 8 km. Dos veces fui y volvi con unas zapatillas. Si hubierais podido ver las ampollas que tenia bajo mis pies ! Me castigaba, me odiaba, queria terminar y me dicia que con esos esfuerzos no llegaria. En efecto , soy asmatico y de costumbre hubiera caido. Me daba totalmente igual terminar en el borde de la carretera…
Ahi, no pasaba nada !! En ese bosque, cansado, fui a ver a un compañero de trabajo. Sin que se de cuenta, le robe un buen vaso de lejia porque queria realmente terminar y todos los medios me parecian buenos. Y me fui de nuevo en mi bosque.
He bebido ese vaso, pero creedme, no hay que hacerlo !! Me encontre en el hospital con unas serias amonestaciones et una voz muy rara. (mi hija sabia que estaba en ese bosque y pasaba a verme, y ella fue quien se dio cuenta)
Pero no me pare ahi. Hize 4 tentativas de suicidio cuales dos de ellas hiban realmente ser las buenas. Un avez, llegue en el hospital todo gris. Y mientras una hora, fue un combate en las urgencias (hacen un trabajo penoso pero maravilloso, sino, hoy no estaria aqui para darles mi testimonio)
Cajas de medicinas enteras eran tragadas, mezcladas con alcohol, solo que Dios vigilaba y se servia de mi esposa. A cada me caia encima, por lo tanto, no estaba a mi lado cuando yo hacia esas cosas , pero llegaba siempre en el momento crucial.Y era el regreso en el hospital una vez mas y en un mal estado.
Habia visto psiciatras, psicologos pero no segui sus recomendaciones.
Me fui de nuevo de la casa mientras tres meses en un hogar Coatel diciendo que queria reflecionar, pero en realidad, me fui sin razon porque nada cambiaba, estaba siempre tan mal.
No sabia como estaba, estaba totalmente al oeste … Estabamos bajo una amenaza de un embargo de nuestra casa ya que teniamos dos años sin pagar nuestro alquiles. Mi esposa tiene un gran merito porque con solo 20 euros por semana preparaba las comidas para 7 personas en la casa.
Dios preparaba el camino y puede ser exactamente igual para usted. No lo veia. Es realmente el que allana nuestros caminos. Tiene un plan para cada uno en nuestra vida como lo dice la Escritura (Prov. 16/9)
Mi esposa se puso en contacto con el pastor de la iglesia evangelica sin que yo lo supiera y con otro pastor que queremos mucho y que se encuentra en Etampes.
Fue varias veces sin mi y despues de reflexionar, la llevaba y la esperaba en el parking. Pensaba en lo que dirian las gentes. La mirada de unos y otros me molestaba, tocado en mi orgullo y mis prejuicios. He tenido que luchar muy fuerte contra ese temor que me venia a cada vez.
Nadie vino a verme para forzarme a entrar. Lo que si sabia, era que oraban por mi . Es asi que Dios hizo su obra en mi vida. Lo que fue sembrado mientras todos esos años queria ser reafirmado.
Asi puse de nuevo los pies en la iglesia ! Descubri de nuevo la gracia infinita de Dios manifestada en Jesus Cristo, su perdon imuable, fui victorioso poniendo Jesus en el centro de mi vida. Nuestra paz no depende de los otros pero de nosotros mismo y de lo que queremos hacer de eso.
Me gustaria contarles algunas de las gracias que Dios nos dio , porque si volvi en la iglesia evangelica, Dios nos ha dado buenas y maravillosas bendiciones.
Como lo he escrito, fui a Coatel mientras tres semanas y abri una cuenta a mi nombre personal.
Tenia dinero en mi cuenta pero el banquero no me queria dar nada hasta que la cuenta junta no fuera regularisada.
Lo amenazo de escribir a un mediador, y le da igual. Entonces, lo hize. ( no tenia nada que perder)
Respuesta del mediador, me reenvia en el banco central que me da una cita. ( le recuerdo que ya no podemos tener ningun prestamos de donde sea )
Tome la cita y el hombre vino a la casa ( estamos muy mal y al limite de perderlo todo). Las convocaciones al tribunal empiezan a llegar. Le hablamos y explicamos nuestra situacion.
La persona nos dice que habia venido con la idea de comprar no solamente el credito de nuestra casa pero tambien el de todas las tarjetas. Por la gracia de Dios, dos meses mas tarde, no solamente todos nuestros creditos estaban pagados pero guardabamos tambien nuestra casa. Lo que , a los ojos de todos era imposible, Dios , por medio de esa persona permitio que todo fuera salvo !!!
Como lo he escrito, soy asmatico y muy a menudo paraba el trabajo. Mientras muchos años, tenia licencia mientras uno, dos y tres meses y a veces, hasta cuatro. Desde hace dos años, solo he parado de trabajar 15 dias y por otras razones.
Por lo que es del alcohol, ya no tomo. He sido liberado en seguida. Hablaba con un compañero del trabajo hace unos dias y me pregunto si alguien se seguia y le conteste que no y que todo hiba bien, y el reconocio que necesecitaba ser seguido para no beber mas.
Cuando Dios pone su mano, es una mano poderosa y sanadora. Como me gusta decirlo, Dios no hace las cosas a mitad.
Desde mucho tiempo queria hacerle un buen regalo a mi esposa y a mis hijos pero no tenia los medios mismo si hoy eso va mucho mejor, no tenemos que olvidar que somos los administradores de lo que recibimos, asi que tenemos cuidado.
Pero mirad la mano de Dios ! En un cartel en la fabrica, veo que la prima de transporte que percibo no corresponde al nombre de kilometros que son los mios. Lo comento y me dicen que pondran todo al dia. Me hablan de una advertencia sobre seis meses y me veo con una suma de mas al final del mes en mi salario .
Pero con Dios es todo otra cosa porque no hace las cosas a medias. Me hicieron una advertencia de retrazo hasta ocho años atras. Ya tenia para hacer un buen regalo a mi amada esposa y a mis hijos. No es maravilloso ??? y eso despues de 30 años de vida comun.
Lo que me fue imposible desde mas de 36 años se producio. Hice las pases con mi padre terrestre que habia rechazado desde la muerte de mi madre.
Volvi a hacer las paces con el pastor que fue la causa de mi salida y eso 22 años despues. Si, se que tengo el rencor tenaz pero cuando Dios entra verdaderamente en una vida, le puedo asegurar de nuevo que no hace las cosas a mitad.
Me hubiera usted dicho de hacer eso hace tres años, le hubiera contestado ciertamente no. No soy el responsable y soy yo quien he sufrido de todo eso, no hubiera llegado todo eso.
Para resumir, estoy en paz con todos. La cosa la mas importante despues de mi regreso en gracia a los ojos de Dios es el perdon de mi esposa y de mis hijos. Han sufrido durante años de mi egoismo , de mis borracheras. Podria decir tambien de mi mentiras. He mentido tanto para hacer mi propia voluntad. Su perdon en este mundo, a mis ojos vale todo el oro del mundo.
Ahora mi esposa no anda delante de mi para hacerme sombra ni tampoco atras para empujarme. Ella hace lo que toda mujer tendria que hacer hoy, anda a mi lado y de un mismo paso, es maravilloso. No somos uno mas que el otro. Tomamos las decisiones juntos lo que no era el caso desde mucho tiempo.
Despues de eso, digame que mi esposa no es una mujer maravillosa y que mis hijos no lo son ?? Pero Dios es mas maravilloso aùn !
Es verdad que tengo un hijo que no me perdona y francamente, lo entiendo. He echo todo lo que he podido para que me perdonara pero por ahora, no quiere. Oro para que Dios toque su corazon y creo que lo hara en su tiempo, tengo confianza en el Dios de lo imposible.
Lo que mas me duele es que trabajamos juntos en la misma sociedad, empezamos a las mismas horas y terminamos tambien a las mismas horas. Cuando termino el trabajo, lo veo puntando y en su coche pero su mirada me evita totalmente.
El apostol Pablo tenia una escarria en su cuerpo y esa es la mia actualmente pero Dios no me ha dicho aùn : mi gracia te basta.
Entonces persevero en la oracion. A toda esa paciencia tengo que añadir la de la gente de la fabrica y de la direccion en la cual trabajo porque tambien han visto mucho conmigo .
Pero tengo un Dios mas maravilloso aùn porque me ha perdonado, me ha dado tanto y me da tanto aùn y en esa gracia que me ha dado, ha restablecido mi hogar.
Hoy estoy a la iglesia evangelica y todos nuestros problemas estan resueltos. Jamas hubiera podido subir asi de repente. He probado mientras años sin ningun exito pero Dios ha echo su obra y solo lo puedo glorificar !
Habran mas problemas. Pero ya no somos dos pero tres con El, es lo que hace toda la diferencia hoy.
Jamas podre recuperar el mal que he echo pero ando hoy en nueva vida y esa vida ha cambiado totalmente. Usted que esta leyendo, estoy seguro que puede hacer ese encuentro con Dios. Para mi es un regreso, una nueva partida, pero para usted, quizas sea la primera vez que lea un testimonio de lo que Dios puede hacer para cambiar una vida.
Quizas no estamos en las mismas condiciones. Dejeme que le diga que nada es imposible al Dios que conosco. Lo que ha sido capaz de darme, soy como usted, no lo merecia en absoluto y ciertamente menos que usted puesto que yo lo abandone.
Le puedo asegurar que es un Padre amante. Perdona al que viene a El sinceramente, sin excusas, sin falsos pretextos. Sed honesto con usted mismo y con El ya vereis las cosas maravillosas que puede hacer en vuestra vida.
Algunos me diran quizas : si, pero ustde tiene un conocimiento de las Escrituras., quizas sea verdad pero no es lo que lo hace todo, creedme.
Usted como yo tneimos nuestra parte que hacer. Tenemos responsabilidades que nos debemos de asumir pero hay un echo incontestable : es que para Dios todo es posible.
Quisiera terminar con ese pasaje de la Biblia ! « Y sabemos que a los que aman a Dios, todas las cosas les ayudan a bien, esto es, a los que conforme a su proposito son llamados « (Romanos : 8/28)
Joël Maheut
http://www.queditlabible.com
VERSION POLONAISE
Swiadectwo Joel maheut
Urodzilem sie w rodzinie chrzescijanskiej i mialem okazje poznac slowo Boze w mlodym wieku.Rodzice naleza do kosciola ewangelicznego.Z calego serca chcialem sluzyc Bogu, ale mialem pewne obawy z powodu mojego mlodego wieku.Wychowanie chrzescijanski ochronilo mnie przed pulapkami zycia.
Moja zona byla katoliczka, ale nie praktykujaca.Obecnie jest mojego wyznania i zobaczycie jaka sile Bog jej dal zeby dzielnie przejsc przez te wszystkie wydarzenia jakie nas spotkaly.
Bylem przywiazany do Boga do 34 go roku zycia i z powodu kilku nieporozumien , oddalilem sie od kosciola.Wiedzialem ze kiedys tam powroce, ale zawsze byl taki czy inny powod zeby tego nie zrobic.Z powodu mojego buntu wciagnelem cala rodzine w chaos duchowy ktory trwal 20 lat.
Przez te 20 lat zrobilem zeczy ktorych nie powiniennem zrobic.Staralem siebie rozgrzeszac ze brak pieniedzy ze wiecznie cos nowego ,ilosc kredytow przekroczyla nasze mozliwosci zwracania dlugow.Jedek kredyt sluzyl zeby « zaklejac » poprzedni,nie moglismy nawet splacic kredytu za dom.
W tym czasie pracowalem jako przedstawiciel roznych firm.Im wiecej pracowalem, tym mniej bylo pieniedzy,portfel byl dziurawy.Nastepnie przyszly dwa lata bezrobocia, to byl okres 2004-2005.W naszym malzenstwie pojawila sie obojetnosc.Schronilem sie w alkoholu,pilem bez pragnienia, dzien zaczynalem od butelki whisky.
Butelke wina wyproznialem jak wode mineralna i nigdy nie mialem dosyc.Skrzynke piwa nie zostawialem dopoki jej nie skonczylem.
Przez tydzien opuscilem dom i zamieszkalem w lesie jak dzikie zwierze.Spalem pod golym niebem, zywilem sie grzybami , malinami itd.Kiedy sobie to przypomne mysle o krolu Nabukadnesarze w ksiedze Daniela 4 :28-37.Dwa razy poszedlem do miasta oddalonego o 8 km.,mialem odciski na stopach, karalem sie sam za to wszystko co mi sie przydazylo i chcialem skonczyc ze soba.
Ktoregos dnia odwiedzilem jednego kolege i podczas chwili nieobecnosci wypilem chlor.Znalazlem sie w szpitalu na ostrym dyzuze.4- krotnie probowalem popelnic samobojstwo.Pilem alkohol i bralem srodki nasenne,ale za kazdym razem moja zona znajdywala mnie w ostatniej chwili i od razu prosto do szpitala na plukanie zoladka.Widzialem psychiatrow, psychologow ale nigdy nie chcialem ich sluchac.
Przez 2-lata nie placilismy za mieszkanie.Moja zona czynila cuda,za 20 euros zywila 7-osobowa rodzine.Bog przygotowywal przed nami nowa droge ,ale wtedy jeszcze nic tym niewiedzielismy.On tez moze zadzialac w waszym zyciu jzsli tylko tego chcecie, tak jak w Przykazaniach 16 ;9.
Moja zona nawiazala kontakt z naszym pastorem jak rowniez z pastorem w Etamps.
Chodzila do kosciola sama a ja czekalem w samochodzie na parkingu.Obawialem sie co inni powiedza,co sobie o mnie pomysla,moja pycha potwierdzala moje stanowisko i walczylem z obawami jakie na mnie naplywaly.
Nikt mnie nie zmusil na sile do powroty do kosciola, ale wiem ze wszyscy modlili sie o mnie.To co Bog zasial w moim sercu, zaczelo we mnie dojrzewaci w ten sposob nastapil moj powrot do kosciola.
Na nowo poczolem laske Boza nad soba, jego przebaczenie , odnioslem zwyciestwa stawiajac Pana Jezusa w centrum mojego zycia.Pokoj ducha jest uzalezniony od nas samych.
Chcialbym sie podzielic z wami blogoslawienstwami jakimi Bog nas obdarzylpo moim powracie do kosciola.Tak jak wcczesniej wspominalem mielismy ogramne problemy finansowe ,ale Bog nam zeslal przedstaxiciela jednej firmy ktora « odkupila »nasze dlugi i po trochu stanelismy na nogi.
Bog mnie uleczyl z astmy, czesto bylem z tego powodu na chorobowym a teraz juz nie mam zadnych problemow.Z alkocholem rowniez koniec, to wszystko nalezy do przeszlosci.Kiedy Bog decyduje kogos uleczyc ,robi to calkowicie.
Od dawna chcialem zrobic ladny prezent mojej zonie ale nigdy nie mialem mozliwosci finansowych.W przedsiebiorstwie gdzie pracuje, zorientowali sie ze od kilku lat nie dostawalem premii i z dnia na dzien znalazlem sie z calkiem sympatyczna kwota , ktora mi pozwolila zrobic prezenty mojej zonie i dzieciom.
Pogodzilem sie z moim ojcem po wielu latach rozlaki zwiazanych ze smiercia mojej matki.Pogodzilem sie rowniez z pastorem z powodu ktorego oposcilem kosciol ewangeliczny 22-lata wczesniejZyje w zgodzie ze wszystkimi.
Najwieksza laske jaka mi Pan udzielil to przebaczenie mojej zony i dzieci w stosunku do mnie.Przez tyle lat cierpieli przez moj alkocholizm,, klamstwa, egoizm.To przebaczenie jest dla mnie drozsze niz wszystkie skarby na swiecie.
Dzis moja zona jest obok mnie reka w reke i wszystkie decyzje podejmujemy wspolnie, to co od lat nam sie nie przytrafilo.Po tym wszystkim nie sadzicie ze ona jest wspaniala ?Moj starszy syn do dzis nie chce mi przebaczyc, ale wiem ze Bog w odpowiednim czasie dotknie jego serce i pozwoli na nasze pojednanie.Pracujemy razem ale on robi wszystko zeby mnie unikac.
Apostol Pawel mial drzazge w ciele, problem z moim synem jest moja drzazga ale Pan mi jeszcze nie powiedzial « Moja laska Ci wystarczy », wiec nadal sie o to modle.
Dzieki skladam Panu naszemu za to wszystko co dokonal w moim zyciu ,nigdy bym nie mogl wybrnac z tej sytuacji wlasnymi silami.Nigdy nie wymarze tego co sie wydarzylo, ale wiem ze Pan Jezus wszystko mi wybaczyl i dzis wszedlem w nowe zycie kierowane przez Niego.
Wy wszyscy , ktorzy czytacie to swiadectwo,wiedzcie ze na nic nie zaslugiwalem, odwrocilem sie od Boga ale On mnie nigdy nie oposcil i dla Was rowniez to moze zrobic, a moze nawey jeszcze wiecej.Jakikolwiek jest Wasz problem On ma na wszystko rozwiazanie.
To jest ojciec ktory kocha swoje dzieci ,przebacza nasze grzechy ijesli przyjdziemy do niego z otwartymi sercami ,On nas przytuli do serca swego i ukoi nasze rany.Zobaczycie jakie wspaniale rzeczy dokona w waszym zyciu Przyklad syna marnotrawnego(Lukasz 15 :11-32) moze stac sie dla Was realny jesli chcecie Go zaakceptowac.
Niektorzy powiedza tak, ty juz znales pismo swiete ale wierzcie mi , to nie wystarczy kazdy z nas ma swoja role do odegrania.Sa przed nami odpowiedzialnosci , ale nie zapomnijcie ze z Bogiem wszystko jest mozliwe.
Chcialbym skonczyc moje swiadectwo wyjatkiem z Rzymian 8-28 :« Ale wiemy ze Bog wspoldziala we wszystkim ku dobremu z tymi ,ktorzy Boga miluja, to jest z tymi ktorzy wedlug postanowienia jego sa powolani »
Joel maheut
http://www.queditlabible.com

VERSION ITALIENNE
Testimonianza di Joël Maheut
Prendi il tuo diletto nell'Eterno,
ed egli ti darà quel che il tuo cuore domanda.
(Salmo: 37 / 4)
Sono nato in una famiglia dove vi era il timore di Dio, la fede in Lui. Mi è stato dato il privilegio di crescere nella conoscenza della Parola di Dio.
I miei genitori sono evangelici ed io frequentai la riunione con loro regolarmente.
Nel mio cuore, avevo il desiderio di servire Dio, ma la mia giovane età oscurava la responsabilità di un tale impegno. La rigidità di mio padre in istruzione cristiana mi ha permesso di evitare le trappole della vita.
Mia moglie era cattolica, ma non praticante, oggi lei condivide la mia fede vivente in Gesù Cristo e vedrete quanto, lei è una donna di una forza eccezionale, è Dio che la preparò a quello che stava per accaderci.
Sono rimasto a l'ascolto della Parola di Dio, fino a l'età di 34 anni poi dei disaccordi arrivati andai via.
Mi dissi sempre che sarei ritornato nell'Assemblea, ma non ero pronto, avevo ancora tempo. Trovavo sempre un pretesto, una scusa, i soldi per la benzina, venti cinque chilometri era troppo lontano, in realtà delle scuse completamente false. A causa della mia ribellione verso Dio, trascinai la mia famiglia in un caos spirituale ed ineluttabile. Durò 20 anni.
20 anni durante la quale presi la libertà per fare delle cose insensate, alle quali non avrei mai fatto innanzi.
Durante 18 anni discolpai. Mi trovavo dei pretesti, delle scuse non fondate, che non avevamo soldi e per ragione, avevamo fatto crediti innumerabili. Eravamo arrivati a un tale punto di indebitazione che eravamo stati obbligati di metterci alla Banca di Francia. Possedemmo tutte le schede!
Ah! Ne avevamo ma tutte vuote, quando c'era un prelevamento, bene spesso, serviva per riempire un altro conto. In effetti, non eravamo più in misura di pagare gli affitti di casa nostra.
Per un pò di tempo, la situazione cambiò, cominciai a fare vendite dirette: profumi, trucchi, gioielleria, gastronomia, vestiti ecc., e più vendevo, meno avevamo soldi per completare il mese. Il portafoglio era completamente vuoto! Questa situazione allarmante mi trascinò a due periodi di due anni di disoccupazione, fui destabilizzato, disorientato e l'indifferenza fu stabilita nella nostra casa.
Il periodo che segue è entro 2004 a 2005 :
Affondai profondamente nell'alcol. Una bottiglia di whisky o pastis non mi spaventava in un aperitivo. Bevevo senza sete. Svuotavo una bottiglia di vino come se vuotassi una bottiglia di acqua ne avevo bisogno sempre di più! Un pacco di birra, lo lasciavo solamente una volta finito. Inoltre tutti i giorno di riposo che avevo, gli affogavo nell'alcol.
Andai via di casa una settimana in cui vissi in un bosco, vivendo come una bestia selvatica di funghi, di erbe. Dormendo sotto le stelle, subendo il tempo freddo e la pioggia, ecc. Oggi, scrivendo queste linee, penso al re Nebucadnetsar (Libro di Daniele: 4 / 28 -37).
Durante questa crisi, mentre ero sempre nel bosco, sono due volte andato alla città che è a 8 km. Due volte ho fatto le andate e ritorno con delle scarpe mediocre. I bulbi che avevo sotto i miei talloni! Mi punivo, mi odiavo, volevo farne finita e mi dissi che con questi sforzi non avrei tenuto. Effettivamente, sono asmatico allora che di solito avrei già fatto una crisi. Mi era totalmente indifferente di finire su un bordo della strada o dentro una fossa...
In questo bosco stanco, andai da un collega di lavoro. Alla sua inconsapevolezza, rubai un buon bicchiere d'acqua candeggina perché volevo davvero farne finita e tutti i mezzi erano buoni. Poi andai di nuovo nel bosco.
Lo bevvi questo bicchiere ma credetemi, non bisogna mai farlo! Mi sono ritrovato all'ospedale con rimostranze serie ed una voce strana. (Mia figlia seppe che ero in questo bosco e passò a trovarmi, l'aveva detto a tutti).
Non mi fermassi là! Feci 4 tentativi di suicidio dei quali 2 stavano veramente per funzionare. Una volta, arrivai all'ospedale tutto grigio! Durante un'ora fù una lotta alle emergenze (entr'altro, questa gente fà un lavoro penoso ma meraviglioso, altrimenti, non sarei qui per darvi questa testimonianza, credetemi!).
Scatole di medicine intere furono ingoiate, mescolato all'alcol, solamente Dio vegliava servendosi di mia moglie. Ogni volta capitava al momento giusto, lei non era vicino a me quando lo feci, ma arrivava sempre al momento cruciale.
Ed era il ritorno all'ospedale, ancora una volta ed in un brutto stato.
Vidi alcuni psichiatri, dei psicologi ma non seguii le loro raccomandazioni.
Lasciai casa durante tre settimane andai in una casa Coatel dicendo che volevo riflettere, ma in realtà, andai via senza ragione perché nulla né fece, nulla cambiava, ero sempre così male.
Veramente non sapevo più che pensare... ero completamente confuso.
Eravamo sotto la minaccia di una confisca della nostra casa che ha 2 anni di affitti non retribuiti. Mia moglie ha un grande merito, perché con solamente 20 euro a settimana preparava i pasti per 7 persone!
Dio ci preparò il terreno può essere precisamente uguale per voi. Non mi rendevo conto. E realmente Colui che spiana il nostro sentiero. Ha un piano per la vita di ognuno di noi, come la Scrittura lo dice (Prov. 16/9).
Mia moglie prese contatto senza la mia conoscenza col pastore della chiesa Evangelica ma anche con un altro pastore che noi valutiamo molto e che abita a Etampes.
Ci andò più volte senza di me, poi dopo riflessione l'ho accompagnata aspettandola sul parcheggio. Pensai a quello che avrebbero detto la gente. Lo sguardo degl' altri mi imbarazzava, toccato nel mio orgoglio ed i miei pregiudizi. Ho dovuto lottare molto contro questa paura che m'invadiva ogni volta.
Nessuno venne a vedermi per costringermi ad entrare. Quello che seppi, è che loro pregavano per me. È perciò così che Dio fece la sua opera nella mia vita. Quello che era stato seminato in me durante tutti questi anni chiese ad essere fortificato!
Quindi misi di nuovo i piedi nella chiesa Evangelica!
Riscoprii la grazia infinita di Dio dimostrata in Cristo, il suo perdono immutabile, avevo la vittoria mettendo Gesù al centro della mia vita. La nostra pace non dipende dagli altri ma da noi stessi e di quello che vogliamo farci!
Gradirei dirvi di alcune delle grazie che ci sono state accordate, perché se ritornassi in chiesa Evangelica, Dio dimostrò alla nostra considerazione del bene e benedizioni meravigliose.
Come lo scrissi, andai a vivere nel Coatel durante tre settimane, di questo fatto avevo aperto un conto tecnico bancario al mio nome.
Avevo soldi sul mio conto, ma il banchiere rifiutava di darmeli a tal punto che il conto comune non era stato regolarizzato.
Lo minacciò di scrivere al mediatore, ma niente da fare. Allora cosa detta cosa fatta ( non avevo più niente da perdere).
Risposta del mediatore, mi rimanda alla banca centrale che mi contatta per un appuntamento (vi ricordo che stiamo alla banca di Francia e quindi non possiamo creare più un'altro prestito ).
L'appuntamento preso la persona venne a casa (siamo al bordo dell'abisso, al limite estremo di perdere tutto). Le convocazioni del Tribunale cominciano ad arrivare . Parliamo e spieghiamo la nostra situazione.
La persona ci dice che era venuta con già l'idea di acquistare non solo il credito della casa ma anche di tutte le schede. Con la grazia di Dio, due mesi dopo, non solo tutti i nostri crediti furono regolati e tenemmo anche la nostra casa. Cosa che agli occhi degli altri era totalmente impossibile ma Dio attraverso questa persona a permesso che tutto sia salvato!
Come lo scrissi, sono asmatico e spesso le crisi non mi permettevano di andare al lavoro. Mi succedeva da anni di essere malato durante due, tre, anche quattro mesi. D'allora, in due anni, sono stato malato solo quindici giorni e per tutte altre cose.
Per quanto riguarda l'alcol, non bevo più. Sono stato subito liberato . Mentre parlai con un collega di lavoro, qualche giorno fà,mi chieste se ero seguito, qli ho risposto di no e che tutto andava bene, allora che lui necessitava di essere seguito.
Quando Dio posa la sua mano, è una mano potente che guarisce. Come mi piace dirlo, Dio non fà le cose a metà.
Da tanto tempo desideravo offrire un bel regalo a mia moglie e ai miei figli ma non avevo la possibilità, anche se oggi va distintamente meglio,non dobbiamo dimenticare che siamo amministrativi di quello che riceviamo, quindi stiamo attenti.
Ma guarda la mano di Dio.
Su un copra di manifesti alla fabbrica,allora che ci passo davanti tutti i giorni, vedo che il bonus di trasporto che discerno non corrisponde al numero di chilometri che ho fatto. Ne parlo e mi dicono che faranno il necessario. Mi parlano di un richiamo di sei mesi e mi vedo con una piccola somma alla fine del mese in più del mio salario.
Solo con Dio, è diverso perché non fà le cose a metà. Mi è stato fatto un richiamo di otto anni indietro. Avevo adesso la possibilità di fare un bel regalo a mia moglie che amo tantissimo e ai miei figli. È meraviglioso e questo mi é stato permesso dopo trenta anni di vita comune!
Cosa impossibile per più di 36 anni, accadde. Feci pace con mio padre che avevo rigettato dopo la morte di mia madre.
Ritornai per fare anche la pace col pastore che era stata la ragione della mia partenza, ed esso 22 anni dopo.
Sì, lo sò, ho un rancore tenace ma quando Dio entra veramente in una vita, vi posso ancora una volta assicurare che non fà le cose a metà.
Mi avrebbero detto di farlo tre anni fà, vi avrei risposto certamente di no! Non sono il responsabile, sono io che ho sofferto di tutto questo, non ne saremmo arrivati là.
In sommario, sono in pace con tutti.
La cosa più importante dopo il mio ritorno alla Grazia agli occhi di Dio, è il perdono di mia moglie e dei miei figli. Hanno sofferto durante anni dal mio egoismo, della mia ubriachezza. Potrei anche dire delle mie bugie. Ho totalmente mentito per saziare la mia propria volontà. Il loro perdono in questo mondo ai miei occhi vale oggi tutto l'oro del mondo!
Ora, mia moglie non cammina di fronte a me per farmi dell'ombra o dietro a me per spingermi. Ha fatto quello che ogni donna dovrebbe fare oggi, lei cammina ai miei lati ed un stesso passo, è formidabile! Prendiamo insieme le decisioni, quale non era più il caso da molto tempo.
Dopo tutto questo ditemi che mia moglie non é una donna meravigliosa e anche i miei figli? Ma Dio è ancora più meraviglioso!
È vero che ho un figlio che non mi ha perdonato ed onestamente lo capisco. Ho fatto il possibile per trovare grazia ai suoi occhi. Mi scusai ma per il momento niente da fare. Prego così che Dio tocca il suo cuore e crediamo che lo farà al Suo tempo, ho fiducia in questo Dio dell'impossibile!
Quello che mi fa male di nuovo, è che lavoriamo nella stessa società, cominciamo alle stesse ore e finiamo anche alle stesse ore. Quando il nostro lavoro è finito lo vedo andare via, prendere la macchina, il suo sguardo mi evita completamente.
L'apostolo Paolo aveva una scheggia nel suo corpo, a l'ora attuale è il mio, ma Dio non mi ha ancora detto: La mia grazia ti basta.
Allora persevero nella preghiera.
A tutta questa pazienza, devo aggiungere quella delle persone della fabbrica e la direzione nelle quali lavoro perché ne videro delle cose anche loro!
Ma ho un Dio ancora più meraviglioso perché mi perdonò di tutto, mi ha talmente dato e mi dà tantissimo ancora, ed in questa grazia che mi ha accordato, ha ristabilito la mia famiglia!
Oggi, vado in chiesa Evangelica e tutti i nostri problemi sono risolti. Non sarei mai stato capace di risolvere il problema da solo. Tentai durante anni senza il minimo successo ma Dio fece la Sua opera ed possiamo solamente glorificarlo!
Ci saranno ancora dei problemi. Comunque, noi non siamo più due ma tre con Lui, è quello che fà oggi tutta la differenza.
Non potrò mai recuperare il male passato ma oggi cammino in una vita nuova. La mia vita è completamente cambiata. Voi che leggete, sono sicuro che potrete fare questo incontro che ho fatto con Dio. Per me, è solamente un rinnovamento, una partenza nuova, per voi è forse la prima volta che leggete una testimonianza di ciò che Dio può fare per cambiare una vita.
Non siamo forse nelle stesse condizioni. Lasciatemi dirvi che nulla è impossibile al Dio che conosco. Quello che é stato capace di accordarmi, sono come voi, non lo meritavo assolutamente e certamente ancora meno di voi, dal momento che l'avevo lasciato.
Posso assicurarvi che si tratta di un Padre Amorevole. Perdona a colui che viene a Lui con sincerità, senza scuse, senza falsi pretesti o falsi fuggenti. Siate onesti con voi stessi, con Lui e vedrete delle cose meravigliose accomplirsi nella vostra vita!
Sì, la parabola del figlio prodigo (Luc: 15 / 11 -32) è una realtà che Dio vuole realizzare nella nostra vita. Basta volerlo e accettarlo e di lasciarlo entrare.
Alcuni diranno forse "sì ma Lei, ha una conoscenza degli Scritti ", è forse vero ma non è quello che fa tutto, mi creda!
Voi come me, abbiamo la nostra parte da fare. Abbiamo le responsabilità che dobbiamo assumere è un fatto incontestabile: è che con Dio tutto è possibile!
Gradiremmo finire con questo passaggio della Bibbia :
"Or noi sappiamo che tutte le cose cooperano al bene di quelli che amano Dio, i quali sono chiamati secondo il suo proponimento."(Romani: 8 / 28)
Joël Maheut
http://www.queditlabible.com

VERSION PORTUGAISE
Testemunho de Joël Maheut
Faça do Senhor tu as delicias
E Ele satisfara o desjo do teu coração.
(Salmos : 37 / 4)
Eu nasci num lar onde havia o temor do Senhor e a fé. Tive a oportunidade de crescer no conhecimento da Palavra de Deus.
Meus pais são evangelicos e eu os acompanhava regularmente.
No meu coração, tinha o desejo de servir o Senhor, mas sendo jovem seria dificil servi-lo integramente. Os ensinamentos do meu pai me permetiu não cairn as siladas da vida.
Minha esposaera catolica, mas não praticante. Hoje ela, serve o Senhor Jesus comigo. Ela tem sido uma mulher de força excepcional.
Fui ouvinte da palavra de Deus, até a idade dos 34 anos depois commuitos desacordos sai.
Eu sempre disia que eu voltaria para Assembléia, mas eu não estava pronto, e que teria tempo depois. Tinha sempre desculpas, « sem dinheiro para o combustivel, 25 kilomnetros era muito longe ». Por causa da minha rebelião contra Deus, eu coloquei minha familia num caos espiritual. Isso durou 20 anos.
20 anos de coas espeiritual, fiz coisas que nunca imaginei.
Durante 18 anos eu me desculpei. Eu achava pretexto, coisas sem fundamento, me encontrei sem dinheiro e tivemos que fazer muitos creditos. Nos encontramos ha tal ponto de deviamos muito, que fomos obrigados de passar ao banco de France. Nos possediamos todas as cartas de creditos.
Ah ! Tinhamos todas mas sem nada em conta. O pouco que tinhamos era para cobrir as dividas que nem podiamos pagas o aluguel.
Mas durante um tempo, isso mudou. Eu comecei a vender perfumes, maquillage, joias, roupas, ect., e mais eu vendia e menos sobrava para terminarmos o mes. Nossas finanças estava furada. Esta situaçao me colocou num periodo de 2 anos de desemprego, estava desestabilisado, desorientado e a indiferença se instalou em minha casa.
Este periodo se situa de 2004 e 2005 :
Eu cai na silada do alcool, uma garrafa de « whisky ou de pastis » não me fazia algum medo en um aperitivo. Bebia sem sede. Um pacote de cerveja eu so deixava apos te-lo terminado. Todos os meus dias de repouso eu me encontreva bebedo.
Parti de casa durante uma semanaonde tinha vivido num campo, vivendo como uma aminimal selvagem. Dormindo a céu aberto, sentindo frio, chuva, etc. (sério) hoje escrevendo estas linhas eu penso no rei Nabucodonosor.(Daniel c 4 vs. 28-37).
Durante esta crise quando ainda neste campo, eu fui à cidade que se encontra à 8 Km. Duas vezes eu fui e voltei com calçados nao muito apropriados.
Se voces pudessem ver a situação dos saltos ! Eu me punia e me traia, eu queria acabar com tudo isso e dizia que com esforços eu não conseguiria. De fato eu sou asmatico e com menos do que isso eu nao teria suportado.
Tomei a decisao e fui à casa de um cologa de trabalho. Eu roubei da casa dele agua sanitaria (lixivia) pois eu queria colocar fim a tudo isso. E voltei para o campo.
Me encontrei no hospital com serias complicações por causa do que havia bebido. Minha filha sabia que eu estava neste campo e disse onde eu me encontrava.
Eu não fiquei ali. Eu tentei o suicidio 4 vezes, do qual duas vezes qquase morri. Um avez cheguei ao hospital todo cinza ! O serviço de urgencias fizeram um bom trabalho (em parte) se não eu não estaria aqui para vos contae tudo isso.
Caixas de remedios misturados com alcool, somente Deus veleva e se servia de minha esposa. Cada vez ela chagava no momento exato.
E era mais um retorno ao hospital, num estado dificil.
J’ai vu des psychiatres, des psychologues mais je n’ai pas suivi leurs recommandations.
Eu vi psiquiatra, psicologos mas eu nao segui as recomendaçoes deles.
Voltei para casa durante 3 semanas num lugar Coatel disendo que queria refletir, mas sai de là pois não me era benefico.
Eu estava completamente perdido.
Depois de 2 anos sem pagar o aluguel fomos ameasçados de ser expulsos.
Minha esposa tem um grande mérito, pois com apenas 20 euros por semana ela as reifeções preparava para 7 pessoas da casa.
Deus nos preparava o terreno e o mesmo pode por voce. Eu não o via. Ele é realmente aquele que aplaina nosso caminho. Ele tem um plano para a vida de cada um de nos, como esta escrito em Proverbios c. 16 v.9
Minha sposa entrou em contacto com o pastor da igreja elvangelica mas igualmento com um outro pastor que extimamos muito que se encontra em Etampes.
Ela foi varias vezes sem eu, depois eu a acompanhava a esperando là fora. Eu pensava no que os outros irao dizer de me e tudo isso me encomodava.
O meu orgulho dominava sobre as minha necessidades varias vezes.
Ninguém veio me ver para que eu entrasse. O que eu sabia, é que eles oravam por mim. Foi dessa forma que Deus fez sua obra em minha vida. O que havia sido semeado em mim durante todo esses anos ficou arraigado em meu coração.
Dessa forma eu voltei para a Igreja Evangelica !
Eu descobri a graça infinita de Deus, manifestada em Jesus Cristo, através do seu perdão, tive a vitoria colocando Jesus no centro de minha vida. Nossa paz paz não depende dos outros mas de nos mesmos e do que nos queremos fazer ! !
Vos contarei algumas das graças que nos foram dadas, pois se eu voltei para a igreja, Deus manifestou à nos sua bondade e misericordia.
Como eu havia dito, eu estive no Coatel durante três semanas, eu havia aberto uma conta bancaria no meu nome.
Havia dinheiro na minha conta, mas o banqueiro se recusou de me dar o dinheiro até que a conta conjunta fosse regularisada.
Eu o ameaço de escrever ao mediador.
O mediador me envia ao banco central, que me contacta à um encontro no banco de France, onde não podemos mas pedir emprestimos.
Um avez o encontro marcadoa o responsavel em casa,(estavamos a ponto de perder tudo o que tinhamos). Nos falamos e nos explicamos de nossa situação.
A pessoa que veio em casa disse que ela estava pronta para desfazer de todos nossos bens. Pela graça de Deus, dois mêses depois, não apenas os creditos foram pagos, nos não perdemos a nossa casa. O que para muitos era impossivel mas Deus atraves dessa pessoa permitiu que tudo fosse salvo.
Como ja disse sou asmatico, e muitas vezes fui impedido de trabalhar. Isso acontecia frequentemente. Mas ja havia dois anos, que os impedimentos era de apenas quinze dias.
O alcool eu ja não bebia mais. Estou liberto. Quando falava com um colega do trabalho, ha alguns dias, ele me perguntou se eu estava em algum centro de recuperação, eu o respondi que não e que tudo ai muito bem, mas ele precisou de ira o centro de recuperação.
Quando Deus coloca sua mão, é uma mão poderosa e curadora. Como eu gosto de dizer : « Deus não faz as coisas pela metade.
Ha muito tempo que eu desejava oferecer um belo presente à muinha esposa e meus filhos, mas sem condições, mesmo se hoje as coisas vão bem, não podemos nos esquecer que somos administradores daquilo que recebemos, então tenhamos cuidado.
Mas olhe a mão de Deus :
Sobre um cartaz na fabrica, quando eu passo na frente, vejo que a avantage transporte que eu tenho nao corresponde à kilometrage que faço. Eu fui ver o responsavel e ele me disse que iria colocar a dias sobre seis meses e eu me vejo com pouco dinheiro no final do mês.
Com Deus é outra coisa, pois ele nao faz nada pela metade. Eles me pagaram todo o atraso de oito anos de atraso. Eu tinha dinheiro para fazer oferecer um presente a minha amada esposa e meus filhos. Veja quanto é maravilhosa e isso me foi permitido que depois de trinta anos de casados !!!
O que era para mim impossivel ja ha 36 anos, aconteceu. Eu me reconciliei com o meu pai que eu havia abandonado apos a morte de minha mãe.
Eu fui me reconcilia com o pastor que havia sido a causa da minha saida da igreja, depois de 22 anos.
E bem verdade que se tratava de um rancor mas quando Deus entra numa vida, eu posso vos assegurar ainda que ele não faz as coisas pela metade.
Voces me teria dito de faze-lô ha 3 anos, eu vos teria respondido certamente não. Eu não fui o culpado e fui eu quem sofreu tudo isso. Para resumir eu hoje tenho paz com todos.
A coisa mais importante desde que eu voltei aos braços do Pai, é o perdão da minha esposa e de meus filhos. Eles sofreram tantos anos por causa do meu egoismo, ignorancia, mentiras. O perdão da minha familia vale mais do que o ouro deste mundo !!
No momento, minha esposa não me anda nem na frente nem atraz, ela faz o que todas deveriam fazer hoje, ela anda do meu lado e no mesmo passo, « é formidavel » !! Nos somos um para o outro. Tomamos decisãà juntos, o que não era o caso ha muito tempo.
Depois diga-me se minha esposa não é uma mulhe maravilhosa e que meus filhos também ? Mas Deus é ainda maravilhoso.
E bem verdade que eu tenha um filho que não me perdoe e francamente eu o compreendo.
Eu fiz o que era impossivel para que eles me aceitassem. Eu me desculpei. Eu peço a Deus que toque no coração dele e creio que ele o fara no seu tempo, eu creio no Deus do impossivel !
O que me faz mal ainda, é porque no trabalhamos na mesma empresa, começamos e terminamos na mesma hora. Quando terminamos eu o vejo bater o cartão e no seu carro, mas ele não olha para mim.
O apostulo Paulo tinha um sofrimento em seu corpo, nesse momento é o meu, mas Deus ainda não me disse : « minha graça te basta ».
Então eu continuo orando.
Com toda essa paciencia eu devo acrescentar a paciencia dos que trabalham na fabrica e a direção.
Mas eu tenho um Deus que é maravilhoso, pois ele me perduou, ele me deu tanto que não sei como retribui-lo pela gaça que ele me tem dado, ele reconstruiu minha familia !
Hoje eu estou na Igreja Evangelica e todos nossos problemas estão resouvidos. Eu nunca teria sido capaz de poder me reinstruturar so. Eu tentei durante muitos anos mas sem exitos, mais Deus fez sua obra, eu so tenho que glorifica-lo !!!
Havera ainda problemas. No entanto, nos não somos mais dois mas três com Ele, é o que faz toda a diferença hoje.
Nunca poderei apagar o passado tudo de errado que fiz, mas posso afirmar que vivo em novidade de vida. Minha vida mudou totalmente. Vocês que me lêem, podem ter a mesma experiencia com Deus. Para mim, isso é um novo nascimento. Tal vez seja pela primeira vez que vocês lêem um testemunho do que Deus faz para mudar uma vida.
Tal vez não estejamos na mesma condição, deixe-me vos dizer que para Deus nada é impossivel. O que ele fez na minha vida pode também fazer a tua, pois eu não o merecia.
Eu posso vos assegurar que é um Pai que ama. Ele perdoa aqule que vem a Ele sinceramente, sem questionamentos, sem falços pretexto. Seja honesto com voce mesmo, com Ele e voce vera coisas maravilhosas acontecer na sua vida !!
Sim a palavra do filho prodigo(Lucas c15 vs 11-32) é uma realidade que Deus quer operar nas nossas vidas. Basta querer e aceita-LO entarar.
Alguns me dirao tal vez, «maas voce tem o conhecimento das escrituras », é tal vez verdade mas não é o suficiente.
Voce como eu , temos nossa parte a fazer. Nos temos resposabilidades que nos devemos assumir, mas é um fato incomtestavel que : é com o Senor que tudo é possivel !!
« Nos queremos terminar com essa passagem da Biblia :
E sabemos que todas as coisas contribuem juntamente para o bem daqueles que amam a Deus, daqules que são chamados para seu decreto. » Romanos c. 8 v.28
Joël Maheut
